We meuge wèr

SKÈNDEL - Ja langzaam mar zeker gaon we denk ik toch wèr un bietje trug noar ons gewone leve. We hebbe ok wèr wè meer vrijhede gekrege, en een daarvan is dè we wèr weg kunne, ok noar ut buitelaand. En aongezien dè wij gère noar bels gaon zen we daor deze week wèr hinne gegaon. Ut vlaams gedilte han ze wè mèn betreft gerust bè brabant meuge houwe, alleeen al vur de taal en volksaard.
Mar wij ginge nou naor ut frans gedilte, nie umdè wij die taal zo goed spreke nee, want wij kunne gin frans alleen un por woordjes une bierre, en une patat en dan houwt ut al un hil endje op. Mar ut begint al te kriebele as we Maastricht vurbè zen, of ik kan beter zegge as we net vur Maastricht de kruisberg afrijje en dan de stad zo in ut maasdal zien ligge. Want lot irluk zen mense dès toch net wèr anders as de vlaghei. En as ik dan die rotse van Visè van wijd af zie vuul ik mun eige al wèr un bietje in ut buitelaand. 
Wij gaon daor aalt naor un camping vlakbè Bomal aon de Ourthe en dè is wèr vlakbè Durbuy en de belse zegge dè dè ut klenste stadje is, of ze bedoele van België of van de hil wirrelt dè weet ik ok nie. Op die camping komme wij ok al un hil tedje, ik denk al zeker dertig jaor. Alles praot daor frans, en toen ons vrouw daor unne keer bè dun bèkker unne vlaai ging haole wou ze dur slagroom op, nou ze waar al un klèn half uurke bezig mè ut te legge wè ze moes hebbe, en ut vrouwke snapte dè mar nie. Toen zin unne jonge die dè zo al un kwartierke aongeheurd ha, en ut Nederland kwaam, dan moete chantily dur op hebbe. Ons vrouw zi hadde dè nie eer kunne zegge? Jawel zit ie mar dan ha`k nie zoveul gelaache as nou, mè al oe bewegingen en oe frans dè gin frans waar. In 't begin waar ut net un oostblokcamping en konde doen en late wè of ge mar wout, iedereen stokte zun eige vuurke mè hout dè daor vollop laag. Dè mag nou nog wel mar alleen mar in unne vuurkurf, nee de regels zen daor ok vort veraandert, en ut is ur alleen mar beter en moier op geworre. Ge ziet ur nog steeds herte, reeën en wilde zwijne lope as ge 's mergus ut bos in gaot, alleen in ut najaor moete daormee utkèke, en zeker op zondag want die jagers daor skiete op alles wè beweegt.
Ut is echt un skitterende umgeving berg en dal durkruist mè beekjes en rivierkus, en stille durpkus mè van die karrakterestieke huskus missttal mè hardsteen afgewerkt. As gullie daor oit hinne gaot moete nie vergete um oe wandelskoen mee te neme, want wandele kunde daor wel zo fijn. En as ge dan muug mar voldaan op oew eige terras, of luije stoel zit en ge hurt de veugelkus zon best fluite en dur stao un choufke (dès un bels biereke, ge wit wel van diejen kabouter mè die rooi puntmuts) vur oe op toffel dan vuulde oe eige de kunnig te rijk, en dè op nog gin tweehonderd kilometer van huis.
Ik kèk er wèr naor ut wanneer ons vrouw wèr op de klender hi geskrève midweek of wiekendje Grand Bru dè ze'k oe.
Houdoe wanne.

Terug naar het overzicht

Copyright © DeMooiKrant.nl