Documentaire Wei onderwerp van gesprek

SCHIJNDEL - “De natuurwereld en pony’s op z’n weiland, dat was zijn ding, zijn paradijsje noemden we het”, vertelt documentairemaker Ruud Lenssen over de hoofdpersoon in zijn film, zijn vader Jac. Het eigen weiland van hem is de rode draad in Wei dat vertelt hoe hij worstelt met de gevolgen van dementie.

De film volgt naast Jac ook zijn vrouw Ria die net als hij offers moet maken naarmate zijn situatie verergert. Onafwendbaar volgt het afscheid van de weide wat leidt tot oplopende spanningen en een tegenstribbelend vaarwel. In ’t Spectrum keken méér dan dertig toeschouwers inclusief burgermeester Kees van Rooij als beheerder naar de Beholders documentaire. “Omdat hier de ruimte is om meer dan dertig mensen op afstand te laten zitten krijgt ‘t Spectrum een uitzonderingspositie”, aldus de burgervader. Als ex-burgemeester van Horst aan de Maas kent Van Rooij de maker van de film. Hij herkent in al Lenssens films een persoonlijke, integere stijl die zijn hoofdpersonen zelf het verhaal laat vertellen.

Confronterend
Naast dementie komen in Wei ook universele thema’s als sterfelijkheid en met name liefde terug. “Het mooie van documentaires is ook dat ze zich lenen om het gesprek erna aan te gaan”, aldus Lenssen. Dat deden de bezoekers dan ook volop. Veel persoonlijke vragen waren er voor Lenssen bijvoorbeeld over wanneer hij begon met filmen. Dat moment was toen hij merkte hoe moeilijk zijn moeder het met de dementie van haar man had. Steeds meer moet ze laten om te zorgen voor haar verslechterende echtgenoot wat ook leidt tot eenzaamheid. Bovendien doet ze de mantelzorg alleen. “We zien vaak dat mantelzorgers veel druk op hun eigen schouders laten rusten en dat er een drempel is om hulp te vragen”, legt Monique Wolters, sociaal werker bij Welzijn De Meierij, uit. Van Rooij vertelt dat het aantal dementiepatiënten toeneemt en we in de toekomst er vaker mee in aanraking gaan komen.

Veranderend karakter
Het persoonlijke aan de film werkte als therapie voor Lenssen: “Het filmen was voor mij prachtig omdat je achter de camera geduldiger bent en ik zo een rustpunt werd voor ons pap. Hij kon minder handelen naar verstand en veranderde van een man van weinig woorden naar iemand die vaker kiest op puur gevoel.” Wei is daarmee een intieme, persoonlijke film van een maatschappelijk actueel thema. De impact die dementie heeft op het leven van dementerenden en hun naasten komt goed tot zijn recht en maakt de dagelijkse uitdagingen tastbaar. De archiefbeelden, muziek en het schelden in ’t Limburgs sieren deze spraakmakende documentaire.

 

Terug naar het overzicht

Copyright © DeMooiKrant.nl