Janne Schra zingt Vasalis

Verzen van M. Vasalis zijn onlangs op een cd uitgebracht waarop zangeres Janne Schra veertien gedichten zingt met jazzy begeleiding van het Noordpool Orkest. De cd is bijgesloten in het mooi uitgegeven boek Vasalis, met daarin onder meer teksten van de gezongen gedichten, commentaren van Janne Schra en dirigent Reinout Douma, achtergronden van 'the making of' en een kleurrijke collage op de hardcover. Met haar warme, gevoelige stem vertolkt Schra (1981) de poëzie van Vasalis indringend. Het gedicht ‘Drank, de onberekenbare’ uit de veelgeprezen debuutbundel ‘Parken en woestijnen’ (1940) begint zo:
        Onder ’t net en vlot gesprek,
        dat mijn hoofd, met bruine hoed
        met de gastheer voeren moet,
        denkt mijn hele ziel: verrek!
        In mijn binnenst stampen beesten,
        snuiven paarden, ruisen bossen
Kinderpsychiater Vasalis (pseudoniem van Margaretha Leenmans, 1909 - 1998, ‘Kiki’ voor vrienden) was een hooggevoelige en sociaal ingestelde vrouw. Tijdens haar leven publiceerde ze slechts drie dichtbundels; in 1940, 1947 en in 1954. Ze boekte er veel succes mee, maar stond toch steeds kritischer tegenover haar eigen werk. Ze moest en kon enkel dichten als haar indrukken nieuw waren, als ze de wereld, met name gebeurtenissen en de natuur, ineens anders zag. Naarmate ze ouder werd, lukte haar dat steeds minder. Uitgever Geert van Oorschot probeerde haar dertig jaar lang te bewegen tot nieuwe publicaties,- vergeefs! Hun brieven over en weer werden wel steeds warmer en openhartiger en in 2009 verzameld onder de titel ‘Briefwisseling 1951- 1987’, uiteraard in een uitgave van Van Oorschot. In 2002 verscheen postuum een bundel nagelaten gedichten: ‘De oude kustlijn’. In haar biografie van Vasalis (2011) noemde Maaike Meijer haar poëzie mystiek, maar dan zonder religie of metafysica. Twee typerende fragmenten, fraai gezongen door Janne Schra, uit het gedicht ‘Het ezeltje’:
        een jonge ezel; zijn oren schenen
        doorzichtig; zijn gelaat was trots.
        zijn lange, ambren ogen blonken
        als water ernstig en bezonken
(…)
        Een pijnlijke herinnering:
        zo ben ik vroeger ook geweest,
        Die gaafheid en zachtzinnigheid,
        onzware ernst en droomrigheid,
        o kon ik dat nog ééns herwinnen,
        kon ik nog ééns opnieuw beginnen.
Hier en daar slaat de zangeres een paar woorden uit de gedichten over. Zelf zegt ze daarover: “Aan de ene kant behandel ik de teksten met eerbied. Aan de andere kant ben ik egoïstisch, want ik moet er soms dingen uitgooien, anders struikel ik.” Dat is geen heiligschennis, want de gedichten lijden er naar mijn idee niet of nauwelijks onder en het resultaat is prachtig, vind ik. Janne Schra en het Noordpool Orkest - de begeleiding is soms een tikkeltje te dominant - brengen Vasalis’ verzen vloeiend, melodieus en indringend ten gehore. Hoezo Songfestival?

Terug naar het overzicht

Copyright © DeMooiKrant.nl