Vakantie

En nou hemme allemaol vakansie, tuminste de miste van ons. En laot irluk zen, dè is toch aalt wer un hil aongaon. Witte hoe dè dè kumt? Gu wit nie krèk hoe gu daor me um moet gaon, en dè kumt wer umdè gu dè mar drie weke per jaor hèt, as ut andersum waar zodde dur eer aon gewend zen denk ik. Dik is ut al zo as ze nur ut buitelaand wille, zeker mè ut vliegtuig, ze daor al mè bezig zen vanaf nej jaor. Des wel wè vruug kunde zegge, mar dè is ok noddig want anders kunde nerrus mer terecht. Ze noeme ut ok nie vur niks vakansiestress, en witte gullie wanneer de miste stelle gaon scheije? Ja net mè de vakansie, of dè nou kumt dur degene die de weg moes wijze, iets verkeers din, of dè ze um un aander reje ruzie han, dè weet ik ok nie, mar ut is wel zo.
Vruger han ze daor gin laast af, want toen ging ur haost niemus mè vakansie, want die han ze ok nie, en dan durbè ze han dur geld hard zat noddig vur aander dinge. En as ze al is ginge dan waar de misstal naor de Ardenne of de Rijn in Duitsland. Dè waar ok de urste grote reis van ons vadder en ons moeder, die ginge naor Rudesheim en Köningswinter, en dan ginge ze nog mar vur unnen dag of vier, en as ze dan trugkwame han ze grote verhale over die skon rivier en de drakefels of zoiets.
Tegeworrig is dè allemaol anders, ut kan nie mer wijd genog zen, lande waor gu nog noit van geheurd had vruger, daor gaon ze nou vort hinne. Ja ut mag vort wè kosse die vakansies. Dur zen ur ok die alleen mar gaon vur ut mooie weer, dus die de zon opzuke, mar dès natuurluk ok nie aalt zeker dè die daor skent, al moet ik wel zegge dè gu in griekenland meer kans hèt op mooi weer dan in Skèndel.
Mar al mè al, zeker as gu mè de caravan gaot, is ut toch un hil aongaon. Caravan ut de stalling, caravan poetse van binne en van buite, alles inloie, kler, ete vur drie weke, want hagelslag, botterhamworst en peperkoek hebbe ze ok nie overal. En dan aonsluite in de file as gu pech hèt. En nao honderd kilometer vraoge de jong, of wu dur nog nie zen. En dan kunde wel gaon zinge van we zen dur bijna, mar nog nie hillemaol, mar as gu dan nog elfhonderd kilometer moet wor ut toch anders.
En nim mar van mèn aon dè die drie weke zo wer um zen. Ja de urste week is nog lang, de twidde week gu al vlugger, en de derde en laotste week vliegt vurbè. Mar gu moet mar zo denke, as ut ok leuk geweest is, is ut ok de moeite werd, gu hèt veul gezien, lekker gegete, en gu bent wer utgerust, toch? En verder moete mar denke, over driehonderdvijfenzestig daag is ut wèr zover. Dan godde toch wèr zeker?
Veul vakansieplezier.           
Houdoe.
Waakvlam.

Terug naar het overzicht

Copyright © DeMooiKrant.nl